Iedereen draagt wel wat geheimen met zich mee. Hoe groter het geheim, hoe groter de schaamte en de sociale ontregeling die op de loer ligt. Kleine geheimpjes hebben slechts een bescheiden sociaal verlies tot gevolg: de wetenschap is niet catastrofaal, maar doet je toch wat in achting dalen. Zo werd ik laatst een keer verrast door een bezoek van een vriend die zijn teleurstelling niet onder stoelen of banken schoof, toen hij een bik op de tv wierp en As the world turns zag. Betrapt! Tv-kijken moest in zijn ogen wel iets zijn wat weinig prioriteit had in mijn leven (gezien de leeftijd en het formaat van mijn toestel), dat de aanleiding op z’n minst een hogere nieuwswaarde moest zijn; NOS-journaal, Netwerk, NOVA, Buitenhof en misschien een keer DWDD in een jolige bui. Het is nooit leuk om jezelf van een voetstuk af te zien donderen, maar erger was nog de onderbreking: Het moment dat Rosanna uit een coma ontwaakte en ex-geliefde Paul aan de rand van haar bed trof, was bruusk verstoord.

Ik heb maar snel de aandacht afgeleid en flessen wijn aangevoerd, zachtjes excuses mompelend als: ‘af en toe best grappig’ en ‘er zijn tal van onderzoeken gedaan waaruit blijkt dat de hoog opgeleide vrouw een gretige soapconsument is’ (de cijfers google je zelf maar bij elkaar). In een beetje (wannabe) intellectuele kringen kun je deze geheime hobby maar beter voor je houden, want er is weinig eerbaars aan.

Tot mijn grote verbazing trof ik vandaag in de trein een groepje UvA meisjes met UvA-readers die heerlijk keuvelend hun rijtje favoriete soaps langsliepen. Het was me nogal een rijtje en dat in het openbaar!

Het erge was dat ik alle soaps die zij noemden minstens één keer gezien heb, inclusief de echt slechte soaps (die op MTV). Mijn favoriet is de zogenaamde reallifesoap The Hills: over verveelde domme meisjes in LA, die allemaal een Porsche of SUV tot hun beschikking hebben, af en toe naar school gaan (een mode-opleiding), als studentenflatje een villa met zwembad hebben, verveelde dates beleven en grote drama’s ervaren en ontwaren (natuurlijk ook uit verveling). Kortom: een grote bron van inspiratie, zoveel lethargie bij elkaar. Het allerleukste is het ontdekken van de kleine smetjes op deze ‘perfecte-Amerikaanse-burger-propaganda’. Soms registreren de camera’s per ongeluk een kotsend meisje (dronkenschap) of een LA-poppetje met een sigaret in de hand (verslaving). Dan is mijn dag weer goed. Ook zij hebben hun geheimpjes en eigenlijk is dat best charmant.